Υδρόβιο πάρκο της Αγίας Βαρβάρας στη Δράμα. Το πάρκο αυτό είναι από τα 60 καλύτερα της Ευρώπης

Vasilis Kollintzogiannakis

Φωτογραφίες από το καταπληκτικό υδρόβιο πάρκο της Αγίας Βαρβάρας στη Δράμα. Το πάρκο αυτό είναι από τα 60 καλύτερα της Ευρώπης στο πλαίσιο του προγράμματος Culture 2000.

+3

ΚΑΛΗΜΕΡΑ με μια καρτ-ποστάλ της Σπάρτης τη 10ετία του '30

Βαγγέλης Μητράκος

ΣΠΑΡΤΗ

ΚΑΛΗΜΕΡΑ με μια καρτ-ποστάλ της Σπάρτης (αρχές της 10ετίας του '70), που έχει αποτυπώσει την κεντρική οδό Κ. Παλαιολόγου, τη λεωφόρο με τους φοίνικες , οι οποίοι φυτεύτηκαν στη 10ετία του '30. Η φωτογραφία έχει τραβηχτεί από το ξενοδοχείο "ΜΑΝΙΑΤΗΣ" το οποίο χτίστηκε εκείνη την περίοδο. Διακρίνονται οι πιάτσες των ταξί ανάμεσα στις νησίδες (με γκρίζο χρώμα τότε), το περίφημο ζαχαροπλαστείο ΕΝΤΕΛΒΑΪΣ, δεξιά, από πάνω του το παλιό φροντιστήριο Αγγλικών ΝΙΚΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΑΚΗΣ και λίγο πιο κάτω το ιστορικό ξενοδοχείο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΝ. 

Το άσπρο κτίριο στο τέλος του δρόμου είναι τα γυμνάσια που έχτισε η χούντα γκρεμίζοντας τα υπέροχα νεοκλασικά κτίρια της παλιάς Επαγγελματικής Σχολής (Γυμνάσιο Θηλεων) και το γκρίζο κτίριο από πίσω είναι η Μαθητική Εστία που έχτιζε τότε η Μητρόπολη. Η εκκλησία στο βάθος είναι ο Α. Νικόλαος. 

Οι στέγες με τα κεραμίδια εξακολουθούν να βάζουν χρώμα στην πόλη, όμως η εποχή της πολυκατοικίας και του τσιμέντου έχει ήδη ξεκινήσει, όπως μαρτυρούν οι γκρίζοι "σκελετοί" που έχουν αρχίσει να εμφανίζονται ανάμεσα στα παλιά σπίτια.

Φωτογραφική έκθεση: «Βυρώνεια, γοητεία και εγκατάλειψη»

Πάνος Αϊβαλής 

Αρχές της δεκαετίας του'80 βρέθηκα φαντάρος στη Βυρώνεια στο 602 Τάγμα Ανεπιθύμητων - για ένα χρόνο περίπου... και λόγω πολιτικών φρονημάτων (ως επικίνδυνος κομμουνιστής και αντεθνικό στοιχείο) δεν μπορούσα να πάρω μετάθεση ή απόσπαση σε χωριό ή πόλη που θα είχε πάνω από 1000 κατοίκους ... έτσι για ένα διάστημα με έστειλαν διακοπές σε ένα φυλάκιο σ' ένα χωριό το Κεντρικό στο Κιλκίς.. όλα αυτά επί εποχής Καραμανλή και Ν.Δ.... έτσι απρόσμενα μου ήρθαν εικόνες από την Βυρώνεια σήμερα το πρωί βλέποντας φωτογραφίες του χωριού που είχαμε απολαύσει ωραία ηλιοβασιλέματα και γευστικές ομελέτες!!!

~~~~~~~

κείμενα και φωτογραφίες της έκθεσης του Ευθύμη Τσιλικίδη

Φωτογραφική έκθεση: «Βυρώνεια, γοητεία και εγκατάλειψη»

«Βυρώνεια, γοητεία και εγκατάλειψη»

 «Βυρώνεια: Γοητεία και Εγκατάλειψη» ήταν ο τίτλος της έκθεσης φωτογραφίας που παρουσίασα με τη βοήθεια του Πολιτιστικού Συλλόγου του χωριού στο φουαγιέ του Θεάτρου Αστέρια, στις Σέρρες, στο διάστημα 6-12 Μαρτίου 2017. Με το συγκεκριμένο φωτογραφικό υλικό εστιάσαμε κυρίως στα κτίσματα και επιχειρήσαμε να αναδείξουμε εικαστικά αφενός μερικές από τις συνέπειες της κρίσης, όπως εμφανίζονται μέσα από την εγκατάλειψη και την ερείπωση και αφετέρου την καλαισθησία και τον μόχθο των ανθρώπων που έζησαν εκεί. Η έκθεση περιελάμβανε 74 έγχρωμες φωτογραφίες 32Χ24 εκ. και τρία μικρά συνοδευτικά κείμενα τα οποία και παραθέτω εδώ μαζί με κάποιες από τις φωτογραφίες της έκθεσης. Με την ευκαιρία της δημοσίευσης στον Ερανιστή θέλω να εκφράσω τις ευχαριστίες μου προς τον Πολιτιστικό Σύλλογο Βυρώνειας και ιδιαίτερα την  πρόεδρό του κ. Αθηνά Ναζιρίδου για τη στήριξη στη διοργάνωση της έκθεσης.

1. Βυρώνεια: η δημογραφική εξέλιξη

            Η δημογραφική εξέλιξη της περιοχής των Σερρών ήταν πτωτική πριν ακόμη επιβληθούν τα πολυετή ασφυκτικά μέτρα λιτότητας. Εκτός από το αναγνωρισμένο δημογραφικό πρόβλημα της χώρας συνολικά, σύμφωνα με σχετικές μελέτες, το ποσοστό του πληθυσμού του Νομού Σερρών επί του συνολικού πληθυσμού της χώρας από το 1961 ως τα τέλη του 20ου αιώνα μειώθηκε από το 2,9% στο 1,9% περίπου.

            Η Βυρώνεια, χωριό του ακριτικού Δήμου Σιντικής, χτισμένη στους πρόποδες του όρους Κερκίνη, με την ομώνυμη λίμνη και τον Στρυμόνα να την περιβάλλουν, παρά το κάλλος του φυσικού της τοπίου δε θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση. Η αρχική αύξηση του πληθυσμού πριν το 1940 οφείλεται κυρίως στην εγκατάσταση Ποντίων προσφύγων. Ωστόσο, παρά την προσθήκη μετεμφυλιακά της πλειονότητας των κατοίκων του Αετοβουνίου και την μετοίκηση οικογενειών από τη Ράμνα και την Ανω Βυρώνεια που μετατράπηκε σε στρατόπεδο, η πτωτική τάση μετά το 1960 είναι εμφανής και σταθερή. Η υπογεννητικότητα, ο μικρός ρυθμός ανάπτυξης για όλη την περιοχή, η αυξημένη ανεργία, ο μικρός γεωργικός κλήρος, οι περιορισμένες κοινωνικές υπηρεσίες και οι ακριτικές ιδιαιτερότητες οδηγούν στην αστυφιλία και τη μετανάστευση. Η παλιννόστηση Ελληνοποντίων στη δεκαετία του 1990 δεν στάθηκε δυνατό να ανακόψει την κυρίαρχη πτωτική τάση.

Βυρώνεια: η δημογραφική εξέλιξη

       Όπως ήταν αναμενόμενο, η γενικευμένη κρίση των τελευταίων ετών επιτάχυνε τους ρυθμούς της εγκατάλειψης. Η απογραφή του 2021 –εκτός συγκλονιστικού απροόπτου- θα επιβεβαιώσει ότι ο πληθυσμός της Βυρώνειας έχει μειωθεί ακόμη περισσότερο. Τα αποτελέσματα είναι ήδη ορατά: ερήμωση του χωριού, ερήμωση αντιπροσωπευτική –τυπική θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί- του συνόλου σχεδόν της ελληνικής περιφέρειας, εγκατάλειψη των κτιρίων στη φθορά του χρόνου και, σταδιακά, ερείπωση.

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΕΛΣΤΑΤ, Απογραφές πληθυσμού, 1920-2011. http://www.e-demography.gr/, προσπελάστηκε στις 20/01/2017.
Λογαρνές, Πασχάλης (1999). Νομός Σερρών, η καθοδική πορεία ενός τόπου. Σέρρες, αυτοέκδοση.
Ταραράς, Νικόλαος (1983). Μια περιδιάβαση στη Βυρώνεια, στο Πανσερραϊκό Ημερολόγιο (1983) τόμος 9, σ. 145-148.
Τσακιρίδης, Παύλος (1997). Με τη σμίλη του χρόνου, Σέρρες: Εκδόσεις Πολιτιστικού Συλλόγου Βυρώνειας.
Τσεσμετζή –Μαραγκάκη Δ. (2001) Νομός Σερρών 1950-1990, στο Σερραϊκά Ανάλεκτα, (2001). Σέρρες: Δήμος Σερρών.

             2.Γοητεία και εγκατάλειψη

Φωτογραφική έκθεση: «Βυρώνεια, γοητεία και εγκατάλειψη» 2

             Ένας σύντομος περίπατος στο εξαίρετα ρυμοτομημένο χωριό αρκεί για να γίνει αντιληπτή η φυγή και η ερείπωση: περισσότερα από 100 κτίρια, οικίες, καταστήματα, βοηθητικοί χώροι διαφόρων χρονικών περιόδων είναι εγκαταλειμμένα, πολλά από αυτά με εμφανή τα σημάδια της φθοράς του χρόνου, από τα πρώτα κτίρια του Μεσοπολέμου έως και τα πρόσφατα οικοδομήματα. Ατρύγητες κληματαριές, κουρτίνες που ακόμη στολίζουν χορταριασμένα παράθυρα, πόρτες αγκαλιασμένες με κισσούς, σφαλισμένες αυλές στρωμένες φύλλα, σύγχρονες κατοικίες όπου η απουσία ζωής αιφνιδιάζει και οι χαρακτηριστικές, πλέον, για την εποχή μας επιγραφές «Πωλείται» αναρτημένες εδώ κι εκεί, ξεθωριασμένες από την πολυετή έκθεση στον ήλιο.

Φωτογραφική έκθεση: «Βυρώνεια, γοητεία και εγκατάλειψη» 3

Φωτογραφική έκθεση: «Βυρώνεια, γοητεία και εγκατάλειψη» 4

Φωτογραφική έκθεση: «Βυρώνεια, γοητεία και εγκατάλειψη» 5

Φωτογραφική έκθεση: «Βυρώνεια, γοητεία και εγκατάλειψη» 6

Φωτογραφική έκθεση: «Βυρώνεια, γοητεία και εγκατάλειψη» 7

Φωτογραφική έκθεση: «Βυρώνεια, γοητεία και εγκατάλειψη» 8

Φωτογραφική έκθεση: «Βυρώνεια, γοητεία και εγκατάλειψη» 9

Φωτογραφική έκθεση: «Βυρώνεια, γοητεία και εγκατάλειψη» 10

Φωτογραφική έκθεση: «Βυρώνεια, γοητεία και εγκατάλειψη» 11

Φωτογραφική έκθεση: «Βυρώνεια, γοητεία και εγκατάλειψη» 12

Φωτογραφική έκθεση: «Βυρώνεια, γοητεία και εγκατάλειψη» 13

Φωτογραφική έκθεση: «Βυρώνεια, γοητεία και εγκατάλειψη» 14

Φωτογραφική έκθεση: «Βυρώνεια, γοητεία και εγκατάλειψη» 15

Φωτογραφική έκθεση: «Βυρώνεια, γοητεία και εγκατάλειψη» 16

Φωτογραφική έκθεση: «Βυρώνεια, γοητεία και εγκατάλειψη» 17

Φωτογραφική έκθεση: «Βυρώνεια, γοητεία και εγκατάλειψη» 18

Φωτογραφική έκθεση: «Βυρώνεια, γοητεία και εγκατάλειψη» 19

Φωτογραφική έκθεση: «Βυρώνεια, γοητεία και εγκατάλειψη» 20

Φωτογραφική έκθεση: «Βυρώνεια, γοητεία και εγκατάλειψη» 21

Φωτογραφική έκθεση: «Βυρώνεια, γοητεία και εγκατάλειψη» 22

Φωτογραφική έκθεση: «Βυρώνεια, γοητεία και εγκατάλειψη» 23

            Ωστόσο, εκτός από την εγκατάλειψη, ο φακός γοητεύεται ταυτόχρονα από την καλαισθησία των κατοίκων όπως αυτή έχει αποτυπωθεί στις δημιουργίες τους, τον μόχθο τόσων χρόνων που ματαιώνει η φυγή, τα συναισθήματα που ομόρφαιναν κάποτε τα ερειπωμένα κτίρια. Διακοσμήσεις με υπέροχα σχέδια και χρώματα μαρτυρούν την εργατικότητα, την αξιοσύνη, την επινοητικότητα, τα όνειρα των ανθρώπων που έζησαν κάποτε εδώ.

            Σύμφωνα με τον Γερμανό φιλόσοφο Walter Benjamin «το παρελθόν στρέφεται προς εμάς όπως μερικά λουλούδια στρέφονται διαρκώς προς τον ήλιο». Ερείπια και εγκαταλειμμένα κτίρια αποτελούν δυνητικά «διαλεκτικές εικόνες», θραύσματα ιστορίας που προκαλούν το ανθρώπινο βλέμμα αποζητώντας αναγνώριση, ανάγνωση, διαύγαση, εικόνες  του παρελθόντος που, όταν διασώζονται, μας ανταμείβουν με γνώση.

            Κατ’ αυτή την έννοια η εικαστική αποτύπωση του portfolio της γοητείας και της εγκατάλειψης διασφαλίζει την ιστορικότητα και ιχνηλατεί μια διέξοδο σωτηρίας, καθώς αποτελεί αναπόφευκτα και μια πολιτική καταγραφή. Πολιτική καταγραφή όχι με την πρόθεση της επίρριψης ευθυνών –αυτές αναπόδραστα βαραίνουν στο βαθμό που τους αναλογεί άρχοντες και αρχόμενους για τη διαχρονική αδυναμία τους να βρουν λύσεις στα προβλήματα του τόπου- αλλά ως αγωνιώδης έκκληση ενός φθίνοντος έμψυχου και άψυχου κόσμου για ζωή, ως αναδιατύπωση ενός ακόμη υπαρκτού αιτήματος για την επιστροφή της ζωής στο παρόν και στο μέλλον, για βελτίωση των όρων διαβίωσης όλων των πολιτών στο επίπεδο της αξιοπρέπειας. «Μέσα από τα ερείπια ανοίγει η ψυχή καινούριο δρόμο», γράφει ο Νίκος Καζαντζάκης. Αυτός είναι και ο απώτερος σκοπός της έκθεσης: επιδιώκει να ευαισθητοποιήσει τον επισκέπτη για την απέλπιδα κραυγή ενός πανέμορφου τόπου που στενάζει και αιμορραγεί κάτω από την επιβολή επώδυνων πολιτικοικονομικών μεταβολών, αλλά αρνείται να πεθάνει: υπάρχει, επιθυμεί και προσδοκά την αναζωογόνησή του.

            Ενός τόπου που διψά απεγνωσμένα για τους ανθρώπους του.

3. Η επιλογή της Βυρώνειας

            Δεν ήταν όμως η αφθονία του υλικού η μοναδική αιτία που ανάμεσα σε τόσους οικισμούς επέλεξα τη Βυρώνεια. Συσσωρεύτηκαν πολλοί λόγοι.

            Ήταν η ανθρωπιά, η φιλοξενία των κατοίκων της που είχα βιώσει προσωπικά εξαιτίας ενός ατυχήματος στις αρχές της δεκαετίας του 80, όταν έφηβος ακόμη με την οικογένειά μου μια Κυριακή μεσημέρι βρεθήκαμε εκτός δρόμου με το αυτοκίνητο. Η βοήθεια που δεχτήκαμε από άγνωστους ανθρώπους ήταν πραγματικά συγκινητική.

            Η σύντομη θητεία μου ως εκπαιδευτικού στο Δημοτικό Σχολείο. Η άψογη συνεργασία με συναδέλφους, παιδιά και γονείς, κατά τη διάρκεια της οποίας είχα τη δυνατότητα και τον χρόνο να γνωρίσω από κοντά την κατάσταση που βρίσκεται σήμερα το χωριό, να εντοπίσω και να συλλέξω το υλικό της έκθεσης.

            Εκτός από τις αναμνήσεις, η βιβλιογραφική έρευνα που με βοήθησε να ανακαλύψω την, τεσσαρακονταετή σχεδόν, πυκνότατη δράση του Πολιτιστικού της Συλλόγου, τον οποίο δε θα δίσταζα να χαρακτηρίσω ως αξιομίμητο πρότυπο για όλη την περιφέρεια. Τη δράση που γέννησε εντός μου πέρα από τη βαθιά εκτίμηση για όσους κατά καιρούς υπηρέτησαν τον Σύλλογο και ένα ακόμη κίνητρο να συνεισφέρω με τις όποιες δυνάμεις μου.

            Ο σεβασμός για το παρελθόν και τους ανθρώπους του έγινε ακόμη εντονότερος, όταν μελετώντας το Μητρώο Διδακτηρίου του Δημοτικού Σχολείου εντόπισα ένα απόσπασμα του 1960, όπου ο τότε Διευθυντής σημείωνε ότι: «Σχολικός κλήρος δεν υπάρχει. Δια την απόκτησιν σχολικού κλήρου δεν εμείναμεν αδρανείς, πλην όμως, αι προσπάθειαί μας δεν ετελεσφόρησαν, διότι προέχει το θέμα αποκαταστήσεως πλείστων ακτημόνων.» Από όποια θέση και αν κρίνει κανείς την πολιτική αντίληψη που διαφαίνεται σ’ αυτές τις προτάσεις, θα πρέπει να της αναγνωρίσει πολύ μεγαλύτερη κοινωνική ευαισθησία συγκριτικά με τις πολιτικές που κυριαρχούν στις μέρες μας παγκοσμίως.

            Επιπλέον, η ταχύτητα με την οποία ο χρόνος κυλά. «Τα πράγματα εξαφανίζονται τόσο γρήγορα που πρέπει να βιαστείς πολύ αν θέλεις να τα δεις», έχει γράψει ο Γάλλος ζωγράφος Πωλ Σεζάν. Από το καλοκαίρι του 2016 όταν ξεκίνησα τη φωτογράφηση μέχρι σήμερα, η φθορά σε ορισμένα κτίρια ήταν τόσο εμφανής που μου γέννησε την ανησυχία ότι πολλές από αυτές τις εικόνες σύντομα θα εξαφανιστούν οριστικά από το οπτικό μας πεδίο.

            Τέλος, από τις συνομιλίες που είχα με ανθρώπους του χωριού που με προσέγγιζαν διακριτικά κατά τη διάρκεια των φωτογραφήσεων, δεν μπορώ να μην μνημονεύσω ιδιαίτερα την γηραιά κα Ευθυμία, που εμφανίστηκε άξαφνα μπροστά μου, δίπλα σ’ ένα ρημάδι, και τα λόγια της, που ηχούν ακόμη στ’ αυτιά μου ως παράκληση αλλά και ως επιταγή: «Να πώς έγινε ο τόπος μας. Μπορείς να κάνεις κάτι; Κάνε κάτι, παιδί μου, ό,τι μπορείς.».

            Ο σεβασμός προς τον άνθρωπο, το δικαίωμα και τις δυνατότητές του για μια καλύτερη ζωή το επιβάλλει. Σε χρόνο εξακολουθητικό.

___________________

http://eranistis.net/wordpress/2017/04/18/%CF%86%CF%89%CF%84%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%AD%CE%BA%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B7-%CE%B2%CF%85%CF%81%CF%8E%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CE%B3%CE%BF%CE%B7%CF%84%CE%B5%CE%AF/

Εύβοια: Τώρα που κάηκε … Άνοιξε ο δρόμος για την «Αιολική Κανδηλίου ΑΕ»

"Άνθρωποι και Φύση πάνω από τα κέρδη"

Πριν η Χαλκιδική, τώρα η Εύβοια.....

Εύβοια: Ποιοι και γιατί επωφελούνται από την καταστροφή στο βόρειο τμήμα του νησιού?

Υποθέσεις αλλά με αντιθέσεις στους σκοπούς πολιτείας και επιχειρηματικών ομίλων που έτσι κι αλλιώς καταστρέφουν το περιβάλλον στο όνομα του κέρδους.

Πριν η Χαλκιδική, τώρα η Εύβοια.

Η εταιρία «Ελληνικός Χρυσός» καταστρέφει την Χαλκιδική. Η εταιρία είναι συμφερόντων Μπόμπολα.

Η «Αιολική Κανδηλίου ΑΕ» επενδύει στο βόρειο τμήμα της Ευβοίας. Ποιων συμφερόντων είναι ας μιλήσουμε στο τέλος…

Για την ιστορία

Πάνε μερικά χρόνια όταν υπουργός ΥΠΕΧΩΔΕ της Νέας Δημοκρατίας έχει στόχο το βόρειο τμήμα της Εύβοιας.

Η αποκαλυπτική επιστολή του τότε Νομάρχη που αντιδρά στην «επένδυση» είναι καταπέλτης.

Το νησί στενάζει ολόκληρο από τα επιχειρηματικά συμφέροντα που εκτός των άλλων προκαλούν και ανεργία.

Δείτε την επιστολή του τότε Νομάρχη Ευβοίας στον ΥΠΕΧΩΔΕ για το Ειδικό χωροταξικό πλαίσιο των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (Α.Π.Ε.):

Δευτέρα 16 Απριλίου 2007

Προς Υπουργό ΠΕΧΩΔΕ κ. Γ. Σουφλιά
Θέμα: Ειδικό χωροταξικό πλαίσιο των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας ( Α.Π.Ε.)

Κύριε Υπουργέ 
Οι Ευβοείς για αρκετά χρόνια προσπαθούμε να πείσουμε την πολιτεία να δείξει κάποιο ενδιαφέρον και να αντιμετωπίσει τα πιο σοβαρά προβλήματα που έχει ο Νομός μας.

Δυστυχώς μέχρι σήμερα το μόνο που έχουμε γνωρίσει, είναι η προσπάθεια εκμετάλλευσης κάθε πλουτοπαραγωγικής πηγής και μετά εγκατάλειψη και αδιαφορία.

Να θυμίσουμε, πολύ συνοπτικά τι έχει γίνει μέχρι σήμερα.
Εξαντλήθηκε όλος ο λιγνίτης που υπήρχε στις περιοχές Αλιβερίου – Κύμης και αξιοποιήθηκε για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας στη χώρα.

Επωφελήθηκε φυσικά η περιοχή από τις θέσεις εργασίας που δημιουργήθηκαν.
Ο λιγνίτης όμως τελείωσε χωρίς να ληφθούν μέτρα για την αντιμετώπιση της μεταλιγνιτικής περιόδου.

Σήμερα ο Νομός και η περιοχή, ιδιαίτερα, μαστίζεται από την ανεργία, ενώ στις άλλες περιοχές της χώρας που σήμερα διαθέτουν τον λιγνίτη αποδίδονται πόροι για την αντιμετώπιση της μεταλιγνιτικής περιόδου.

Αντίστοιχη ήταν η εξέλιξή της εκμετάλλευσης του λευκολίθου στην Βορειοκεντρική Εύβοια.

Ο λευκόλιθος επίσης εξαντλήθηκε και αν υπάρχουν κάποια υπόλοιπα δεν φαίνεται να έχουν καμιά προοπτική .

Η ανεργία στην Βορειοκεντρική Εύβοια ίσως είναι η υψηλότερη στη χώρα (πάνω από 70% υπολογίζεται) ενώ δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις για την απασχόληση στην περιοχή, γι’ αυτό σημαντικός αριθμός νέων κυρίως ανθρώπων έχει μεταναστεύσει.

Έχει απομείνει το νικέλιο το οποίο κάποια στιγμή θα εξαντληθεί και σε αυτή την περίπτωση θα μείνουμε με τα προβλήματα.

Έχουμε το χειρότερο και πλέον επικίνδυνο Εθνικό Οδικό Δίκτυο της χώρας (η Εύβοια ήταν 2η σε θανατηφόρα τροχαία δυστυχήματα το 2006 με 60 νεκρούς), αλλά η πολιτεία αρνείται πεισματικά να αναλάβει τις ευθύνες της και να προχωρήσει στην κατασκευή ενός σύγχρονου και ασφαλούς Εθνικού Οδικού Δικτύου.

Αντίθετα από το 1992 μέχρι σήμερα οι Ευβοείς έχουμε υποχρεωθεί να πληρώνουμε τριπλάσια τιμή διοδίων για την απόσταση ΣΧΗΜΑΤΑΡΙ- ΑΘΗΝΑ (Μεταμόρφωση) – ΣΧΗΜΑΤΑΡΙ (102 χιλιόμετρα), στοιχίζει 13,36 δρχ. ανά χιλιόμετρο ενώ όσοι κάνουν τη διαδρομή Αθήνα –Θεσσαλονίκη – Αθήνα η τιμή ανά χιλιόμετρο είναι κάπου 4 δρχ. και κάτι.

Είναι φυσικό ότι όλα αυτά τα χρόνια έχουμε πληρώσει χωρίς λόγο τεράστια ποσά, από τα οποία κανένα μέρος τους δεν διατέθηκε στο Νομό.

Σήμερα υποχρεωνόμαστε να πληρώνουμε διόδια και για το τμήμα Σχηματάρι – Χαλκίδα, με σκοπό να τα εισπράττει ο κατασκευαστής της ΙΟΝΙΑΣ οδού για να ξεπληρωθεί αυτό το έργο που δεν έχει καμιά σχέση με την Εύβοια.

Ενώ όλα αυτά συμβαίνουν υπάρχουν άνθρωποι της αυτοδιοίκησης αλλά και άλλοι που προσπαθούν να φέρουν στη περιοχή μας (Ριτσώνα) τα σκουπίδια της Αττικής.

Αλλά και το Υπουργείο σας ξεπερνώντας την τοπική κοινωνία προωθεί την καύση RDF στα εργοστάσια της ΑΓΕΤ στο Αλιβέρι και ενδεχομένως και στη Χαλκίδα, προσθέτοντας ρύπους σε περιοχές που από χρόνια έχουν επιβαρυνθεί σημαντικά.

Κύριε Υπουργέ
Όπως προαναφέραμε κάνουμε συνεχώς εκκλήσεις για αρκετά χρόνια να ασχοληθεί η πολιτεία με τα προβλήματα και κυρίως με το Εθνικό Οδικό Δίκτυο.

Υπάρχουν πολλές ημέρες, όπως Σαββατοκύριακα και αργίες, αλλά και όλο το καλοκαίρι που η Εύβοια ιδιαίτερα στις κεντρικές περιοχές είναι για πολλές ώρες μπλοκαρισμένη.

Το πρόβλημα μεγαλώνει με ταχύτατους ρυθμούς όπως ταχύτατα αυξάνεται ηπαραθεριστική κατοικία στην Εύβοια από κατοίκους του λεκανοπεδίου, γεγονός πολύ σημαντικό, με το οποίο κανένας δεν ασχολείται.

Σήμερα μας έχει απομείνει μια ακόμα πλουτοπαραγωγική πηγή, η αιολική ενέργεια, την οποία η πολιτεία προσπαθεί να την εκμεταλλευθεί με κάθε τρόπο αγνοώντας τις επιπτώσεις που έχει στην ανάπτυξη του Νομού και κυρίως στην Κεντρική και την Νότια Εύβοια.

Προσπαθείτε να εκπονήσετε το χωροταξικό πλαίσιο για τις Α.Π.Ε., σχεδιάζοντας επί χάρτου, μη γνωρίζοντας την πραγματικότητα που επικρατεί κυρίως στην Εύβοια.

Η όλη διαδικασία του χωροταξικού πλαισίου κατά τη γνώμη μας προωθείται, όχι για να θέσει κάποιους ουσιαστικούς κανόνες, αλλά για να ξεπεραστούν οι όποιες αντιρρήσεις του Σ.Τ.Ε., από την έλλειψη χωροταξικού πλαισίου.

Σας ενημερώνουμε ότι στη Νότια Εύβοια και κυρίως στους Δήμους Ταμυνέων, Δυστίων, Στυρέων, Μαρμαρίου, Καρύστου και στην Κοινότητα Καφηρέως, έχουν εγκατασταθεί352 ανεμογεννήτριες και παράγουν 206,7 ΜW.

Η γενική εντύπωση που υπάρχει στους πολίτες είναι ότι η Νότια Εύβοια έχει υπερφορτωθεί από αιολικά πάρκα και είναι αδύνατο να εγκατασταθούν άλλα.

Η εκτίμηση αυτή όλων γενικά των πολιτών δεν είναι καθόλου υπερβολική. Αρκεί κάποιος να ακολουθήσει το μοναδικό άξονα που οδηγεί από την κεντρική Εύβοια στη Νότια και θα διαπιστώσει την πραγματικότητα.

Αν λάβουμε υπόψη μας τους συντελεστές που έχει υιοθετήσει η πρόταση για τους ίδιους Δήμους, θα έχουμε την εξής εικόνα. (Γίνεται περιγραφή συντελεστών, τοποθεσιών και ισχύος και καταλήγει…)

Μέγιστη Επιτρεπόμενη Ισχύς στη Νότια Εύβοια 2.672,7 ΜW

Γίνεται φανερό ότι η επιτρεπόμενη ισχύς που προκύπτει με τους συντελεστές που έχουν υιοθετηθεί είναι τελείως έξω και πέρα από την πραγματικότητα.

Για αυτό το λόγο, είναι αδύνατο να μπούμε στη λογική να προτείνουμε μειώσεις συντελεστών και MW γιατί τα περιθώρια για την εγκατάσταση νέων αιολικών πάρκων ιδιαίτερα στη Νότια Εύβοια έχουν εξαντληθεί, αφού αποκλείονται οι ρεματιές και οι πεδινές περιοχές γιατί εκεί δεν υπάρχει αιολικό δυναμικό.

Η ανυποχώρητη άποψή μας είναι, οι όποιες νέες θέσεις υπάρχουν πρέπει να χωροθετηθούν σε συνεργασία με την Τοπική και Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση που εκπροσωπούν την τοπική κοινωνία και δυστυχώς για το συγκεκριμένο θέμα που αφορά στο μέλλον του τόπου τους δεν προβλέπεται ούτε τη γνώμη τους να εκφράσουν.

Συνοπτικά η θέση μας έχει ως εξής:

-Να μην αναπτυχθεί αιολική ενέργεια στους Δήμους της Κεντρικής και της Βόρειας Εύβοιας που παρουσιάζουν ραγδαία Τουριστική Ανάπτυξη, όπως οι Δήμοι Διρφύων, Ελυμνίων, Αιδηψού κλπ. 
-Να αποκλειστούν από την ανάπτυξη της αιολικής ενέργειας τα πολύτιμα δάση της Ελάτης, μαύρης Πεύκης, Ευβοϊκής δρυός, το Απολιθωμένο Δάσος Κερασιάς κλπ. 
-Να αποκλειστούν όλες οι ευαίσθητες περιοχές και περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλλους (προστατευόμενες αλλά και αυτές που έχουν ανάγκη προστασίας). 
-Να προστατευθούν όλες οι ακτές που χρησιμοποιούνται από τους πολίτες και να ληφθεί σοβαρά υπόψη ότι όλος ο Νομός της Εύβοιας έχει στραφεί στην Τουριστική Ανάπτυξη, τη 2η κατοικία και την οργανωμένη δόμηση. 
-Στις περιπτώσεις μη οριοθέτησης οικισμού, ως όριο οικισμού να λαμβάνεται ακτίνα800 μ. από το κέντρο του οικισμού και από το όριο αυτό να υπολογίζεται η απόσταση των 500 μ. 
-Να αντικατασταθούν όλες οι εναέριες γραμμές μεταφοράς ενέργειας, από τα αιολικά πάρκα μέχρι τους υποσταθμούς, με υπόγειες γραμμές μεταφοράς. 
-Το ποσοστό που αποδίδεται στους Δήμους, να αυξηθεί ανάλογα μετά την απόσβεση της επένδυσης (7 χρόνια περίπου).

Επειδή, όσα μέτρα προστασίας και αν ληφθούν, οι επιπτώσεις στην ανάπτυξη των περιοχών εγκατάστασης των αιολικών πάρκων θα είναι πολύ μεγάλες, πρέπει να εκπονηθούν και να υλοποιηθούν Ειδικά Αναπτυξιακά Προγράμματα σε αυτές τις περιοχές.

Τέλος θα πρέπει η πολιτεία, να απαλλαγεί από τη λογική ότι οι τοπικές κοινωνίες και οι εκπρόσωποί τους δεν θέλουν το καλό του τόπου και ότι μόνο η πολιτεία ενδιαφέρεται για την πρόοδο. Αυτή η λογική μεγαλώνει το χάσμα που υπάρχει, αυξάνει την αμοιβαία καχυποψία και τελικά αποβαίνει σε βάρος της προώθησης των ΑΠΕ και κυρίως της Αιολικής Ενέργειας.

Είναι άλλωστε γνωστό ότι η Αιολική Ενέργεια δεν προσφέρει τίποτε στην απασχόληση και την ανάπτυξη κάθε περιοχής παρά μόνο προβλήματα προσθέτει στην προσπάθεια ανάπτυξης των περιοχών εγκατάστασης των αιολικών πάρκων.

Ο Νομάρχης Εύβοιας 
Αθανάσιος Μπουραντάς

Σημ. Την επιστολή την βρήκαμε στην αποκεντρωμένη περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας με ημερομηνία 16 Απριλίου 2007.

Ο τότε Νομάρχης έβλεπε ακόμα και την απόφαση του ΣτΕ?

Στις «δημοκρατίες» δεν υπάρχουν αδιέξοδα…

Πέρασαν 6 χρόνια και η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται και πάλι στην εξουσία. Καθώς στις «δημοκρατίες» που διανύουμε δεν υπάρχουν αδιέξοδα, η αποκεντρωμένη διοίκηση της Στερεάς Ελλάδος, ανάβει το πράσινο φως της εκμετάλλευσης και της καταστροφής του βορείου τμήματος του νησιού.

Παρασκευή, 24 Μαΐου, 2013

Η Αποκεντρωμένη Διοίκηση υπέγραψε την έγκριση περιβαλλοντικών όρων αιολικού σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ισχύος 39,95 MW της εταιρείας ‘’Αιολική Κανδηλίου ΑΕ’’ στη θέση «Κέδρος – Χονδρή Ράχη» του Δήμου Μαντουδίου – Λίμνης – Αγίας Άννας στο βόρειο μέρος της Ευβοίας.

Πρόκειται για την περιοχή που ο πρώην Νομάρχης ανέφερε χαρακτηριστικά: «Η όλη διαδικασία του χωροταξικού πλαισίου κατά τη γνώμη μας προωθείται, όχι για να θέσει κάποιους ουσιαστικούς κανόνες, αλλά για να ξεπεραστούν οι όποιες αντιρρήσεις του Σ.Τ.Ε., από την έλλειψη χωροταξικού πλαισίου.

Η Αιολική Κανδηλίου ΑΕ είναι θυγατρική της ΕΛΛΑΚΤΩΡ.

HΕΛΛΑΚΤΩΡ δραστηριοποιείται στους τομείς της κατασκευής (ΑΚΤΩΡ), Διόδια (ΑΤΤΙΚΑ), Αττική Οδός, Ενέργεια, Εξόρυξη (ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ), Καζίνο Πάρνηθας, κλπ

Η Αιολική Κανδηλίου ΑΕ έχει Άδεια Εγκατάστασης για Αιολικό πάρκο στη θέση «Οχυρό» στο Κανδήλι, ισχύος 15,3 MW

Θα θυμίσουμε ότι το ΣτΕ ενέκρινε και την περιβαντολογική καταστροφή στις Σκουριές Χαλκιδικής, των ιδίων συμφερόντων, καθώς στις «δημοκρατίες» που διανύουμε, «δεν υπάρχουν αδιέξοδα»… για το κεφάλαιο. 

Έρχεται η ανάπτυξη

Επιμέλεια Ντίνα Μαγιάρου

http://pixlax.gr/%CE%B5%CF%8D%CE%B2%CE%BF%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CF%8E%CF%81%CE%B1-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%AC%CE%B7%CE%BA%CE%B5-%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CE%B9%CE%BE%CE%B5-%CE%BF-%CE%B4%CF%81%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CF%82/

Την Τετάρτη 27 Ιουλίου στις 4 μ.μ. στο Ειρηνοδικείο Άρτας για να αποτρέψουν τον πλειστηριασμό

Leonidas Papadopoulos

 

Επείγον για Ειρηνοδικείο Άρτας!

Μόλις μου τηλεφώνησε μια συμπολίτισσα μας από την Άρτα. Ήταν απελπισμένη και σε κάκιστη ψυχολογική κατάσταση. Της εκπλειστηριάζει αυτή την Τετάρτη η Τράπεζα Πειραιώς την επιχείρηση (ένα μικρό ξενοδοχείο) που διατηρούσε σε χωριό της Άρτας. Εξοργιστικό το γεγονός ότι η Πειραιώς δεν πραγματοποιούσε όλο το προηγούμενο διάστημα διακανονισμό μαζί της διότι όπως καταγγέλλει η ίδια, στέλεχος της Τράπεζας-κοράκι από την περιοχή, θέλει να το αποκτήσει για ένα κομμάτι ψωμί. 

Είναι σημαντικό να μην επιτρέψουμε να πραγματοποιηθούν τα βρώμικα σχέδιά τους. 

Όσοι μπορούν να βρίσκονται την Τετάρτη 27 Ιουλίου στις 4 μ.μ. στο Ειρηνοδικείο Άρτας για να αποτρέψουν τον πλειστηριασμό.

Έκθεση φωτογραφίας αφιερωμένη στο έργο του αρχιτέκτονα Αντώνη Χατζηγιακουμή, στον Ποταμό, στα Κύθηρα

Αντ. Χατζηγιακουμής: ο αρχιτέκτονας των Κυθήρων

Συντάκτης: ΕΦ.ΣΥΝ.

Μια έκθεση φωτογραφίας αφιερωμένη στο έργο του αρχιτέκτονα Αντώνη Χατζηγιακουμή, στον Ποταμό, στα Κύθηρα, είναι μια όμορφη ιδέα για όσους επισκέπτονται το νησί. 

Αντ. Χατζηγιακουμής: ο αρχιτέκτονας των Κυθήρων

Οι κάτοικοι των Κυθήρων δεν τον ξεχνούν τον αρχιτέκτονα Αντώνη Χατζηγιακουμή (πέθανε το 2015) που επί χρόνια πολλά άφησε το αποτύπωμά του στο νησί συμβάλλοντας στο να διατηρήσει ένα αξιοθαύμαστο παραδοσιακό χρώμα, μακριά από κακογουστιά και μοντέρνες καταστροφές.

Δεν ήταν εύκολη δουλειά, είχε να δώσει μάχες με ιδιοκτήτες, μαστόρους και εργολάβους. Τις κέρδισε.

Φαίνεται σε μια έκθεση φωτογραφίας στο Πνευματικό Κέντρο του Ποταμού (μέχρι 28 Ιουλίου), που συγκεντρώνει το αρχιτεκτονικό του έργο στα Κύθηρα.

_____________

http://www.efsyn.gr/